het verplichte nummertje.

24 Dec

Oh Christmas,the most wonderfull time of the year.

Ik hoopte dat je enig sarcasme in mijn ‘stem’ ontdekte.
Ik vind namelijk helemaal niet dat kerst de leukste tijd is van het jaar. Je krijgt cadeautjes, uiteraard.
Maar die krijg je ook met Nieuwjaar, je verjaardag, sommige met Valentijn ( ookal vind ik dat een belachelijk sentimenteel gedoe, wat waarschijnlijk meer zegt over mijn “status” dan over die ‘feest’dag.
Niet te vergeten wat chocolad met Pasen en met Sinterklaas. Who needs kerstmis, genoeg cadeautjes toch.
Een witte kerst. Ik kan me moeilijk nog herinneren wanneer het nog een witte Kerst was, of oja, was dat vorig jaar?
Maar ik moet zeggen zeggen, het vergt heel wat moeite en discipline om een overtuigende acteerprestatie neer te zetten en te doen alsof je echt blij bent met de ” 100 beste Shlagerhits “.
Het is een verplicht nummertje, Iedereen doet alsof ze blij zij om deze avond samen door te brengen.
Maar Ik denk dat er wel meer van ons denken “Geef mij nog nen apperetief en zwijg”.
Niet dat ik menige conversatie niet kan appreciëren, maar als je helemaal niet gewend bent om uren door te brengen aan een stuk, dan kan het toch we enige moeite vergen.
Na de hoeveelste vraag over wanneer je je eindelijk eens een lief gaat zoeken en waarom je je niet eens een nieuwe vakantiejob gaat zoeken ( halloo? het is blok? ) ben je eigenlijk alleen nog nieuwsgierig naar wat er nu weer tussen je tanden zit na dat “lekker voorgerechje’.
Je kan moeilijk je bord laten staan (je lust helemaal geen garnaalcocktail, waardoor je bijgevolg kotsend boven de wc hangt en iedereen zit te fluisteren dat je teveel gedronken hebt.) Oh ik zie er al naar uit.
Maar goed, ik zal nog een stukje kerststronk eten ( al jaren hetzelfde dessert, maar niemand eet het eigenlijk graag)
Weten ze dan geen andere onderwerpen over te praten ? “Oja , wat doe je nu weer op school, was die richting niet te moeilijk voor jou? ” Iedereen zit ongemakkelijk elkaar aan te staren, terwijl het ene iet wat jongere lid van de familie begint te huilen omdat hij niet zijn cadeautje mag opendoen voor het voorgerecht.
De essentie trouwens van Kerst , is volledig verloren gegaan. Maar niet echt dat daar nog iemand om geeft.
Who cares dat er een kindje is geboren, gebeurd iedere dag hoor.
En dat dat kindje de meest lelijke naam ter wereld heeft en daar dan nog terecht gekomen is zonder enige bevruchting..
Hoe doen ze dat in hemelsnaam? Het zal je maar overkomen, ter wereld komen terwijl een os en een ander gek beest je staat aan te staren. Om nog maar te zwijgen over dat stro dat prikt in je kont.
Geen haan dat daar naar kraait. Niet dat ik me daar echt aan stoor. Maar goed. Eens ongemakkelijke situatie, altijd ongemakkelijke situatie.
Het verplichte nummertje, Ik zie er al naar uit, Christmas, the most depressing time of the year.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: