Archive | January, 2011

kansen grijpen en risico’s nemen.

31 Jan

Je kent het wel, het moment waar je op een kruispunt staat, en gedwongen – welja gedwongen- word om te kiezen welke weg je neemt. Het makkelijkske is natuurlijk  als die weg voor possitief of negatief staat. Hm neem ik de linkse weg ,naar eternal damnation of dan toch liever de rechtse naar luilekkerland. Natuurlijk neem je dan de tweede, al worden veel mensen wel eens verleid door evil. Net als ik. Lady gaga heeft daar wel al genoeg over geschrevn: bad romance, paper gangsta, monster..

Maar wat als de keuze eruit bestaat dat aan de eene kant je gewone leventje – waar je best met tevreden bent – verder zijn gang laat gaan of voor de misschien wat uitdagendere keuze, die je niet weet waar het je zal brengen, brengt het je in eternal damnation of heaven. Op dat moment zul je waarschijnlijk moeten beslissen over hoe zwaar de lasten en de baten doorwegen. Is het je risico waard? Als je ‘t mij vraagt nemen mensen veel te weinig risico’s. Je zult uiteraard nooit weten wat er gebeurd achter het muurtje als je steeds met een blindoek om,  zit rond te gapen. Het leven is vo de rappen hebben ze mij altijd gezegd, wie da nie waagt, nie wint. Hoe dan ook , als je het niet probeert zul je ‘t niet weten, wat et zou kunnen geweest zijn ofzo. Is het de liefde van je leven, of als het nog maar eens een les is. Ik geef maar een lukraak voorbeeldje. achja. Ik zal eens goed moeten nadenken welke weg ik insla, want het is dan ook nooit slim om ondoordachte keuzes te maken, take it from me:)

IMG_0566 Lady GAGA

Image by SpreePiX - Berlin via Flickr

Advertisements

I hate it.

24 Jan

I hate the way you make me feel

I hate it when it when I look around the corner, you’re still there. Waiting for me the crash and burn.

I hate that I know what you’re thinking, It ain’t a lot I tell ya

I hate that I know what you’ve been doing, Messing around and such.

I hate that that you think I still freakin’ care. But i’m tryin not to.

I hate that you’re still in my head, saying the same things over and over again.

I hate that you share your oh so meaningfull life, I don’t wanna know, what you’ve been doing at 3 o’clock in the morning

I hate it when I feel you arms around me when I’m sleepin’, cause I know you ain’t there.

I hate it when you are always sabotising me. Even when you don’t care.

I hate it when you got so plenty things to do. And I ain’t a penny worth of your time. It’s all in my mind.

I hate it that I still care, every day , every hour every minute. Every second of the freaking day.

I gotta study get out of my head you parasite. I wish we never met, I wishyou never held me, and I difinitely wish that I hadn’t stayed up all night , to help you out. You’re claiming that everybody’s coming to get you, that everybody won’t be a friend of you. In that part you’re wrong. they ain’t the cause, you are.

I hate it when I realise it was such a waste of time

I hate it when everybody’s right about you

I hate your stupid smile, mourning eyes and redicilous humour.

Guess you’re thinking ” where is that line, when you say that you hate ten things about ‘m, but that you hate the most of all that you don’t hate it at all. “Well I gues you’re wrong. I only hate that it still affects me,but I don’t love you, anymore, maybe, a little, not at all.

Letter to a lost love.

20 Jan

Altough you’re out of sight, out of words. Your voice still lingers, drones inside my head. I hear the tone of your voice, only existing out of words made of air. The same thing, the same words. I wish they would just float away. It’s not like they’re still usefull.  And I remember, very detailed, how you made me feel. I thought I knew you. But I didn’t know a thing. The sound of your laugh, Your disarming smile. Your Mysterious eyes. But the only thing that was a mystery was your life. I remember definitley how I felt, when my lips touched yours, like they were playing a game of hide and seek. But the only one who was playing a game was you.

I remember you once told me, that a lot had happend. You didn’t dare to look me in the eye, words of air. You made me feel like I wasn’t there. So then I made a wise decision never to care about you again. But we both know, that’s a long time ago, and I revisioned my  decision, thinking you were just a friend. How much worse could It get..

Now the tables are turned. We left, angry , alone, dissapointed. Not another hollow word. Not another lie.  Keeping your stack of promises up in your room. Your promises of a new life. I’m not naive. I knew all along, that I was fighting for a lost cause. I just didn’t knew how lost. I wish I didn’t knew what I know now. It seems like you are living a lie, instead of a dream.I hope you’ll find your way, back on the right track. But I’m afraid that won’t happen. I won’t be there. My heart tells me to stay, but my head already walked out the door.Dillema.  I wish I didn’t care, I wish all the bad things, -and you know, there are a lot of bad things,- would overcome my love for you. I told you once before, nothing would change that. I’m scared nothing will. It’s for the best that our eyes will never meet again. I hate it, but It’s for the best, the best for me.

loslaten

17 Jan

Loslaten is één van de moeilijkste dingen om te doen.

De reden waarom het moet is in principe altijd verschillend, maar soms ook dezelfde.

De aanleiding tot verschilt altijd maar de reden blijft dezelfde.

Loslaten moet, om niet in een negatieve sfeer te blijven te vertoeven.

Loslaten moet, omdat er geen andere optie meer is.

Loslaten moet, om egoistisch te zijn, eindelijk eens aan jezelf alleen te denken.

Loslaten moet, om de knop om te draaien en niet enkel meer alles zwart-wit te zien.

Loslaten moet, om dat je zoveel kansen hebt gegeven.

Loslaten moet, omdat er zo weinig kansen gegrepen zijn.

Loslaten moet, omdat er geen weg terug is.

Loslaten moet, omdat de situatie al geëscaleerd is.

Loslaten moet, om een hoofdstuk af te sluiten.

Loslaten moet, omdat je beseft dat je niet meer kan doen, dan alles wat je al geprobeert hebt.

Loslaten moet, omdat het loze moeite is.

Loslaten moet, omdat ze zelf hun weg moeten terug vinden.

Loslaten moet, om jezelf nog wat trots te gunnen.

Loslaten moet, omdat het maatschappelijk en emotioneel  aanvaard is .

Loslaten moet, om door te kunnen gaan.

verkeerde keuzes

15 Jan

Verkeerde keuzes, er zijn er zoveel.

Ik kan er over meespreken, maar deze keer refereer ik niet alleen naar mezelf.

Je kan twee verschillende kleuren van sokken aandoen in de ochtend, maar dat is dan nog het laatste van je zorgen. Je kan je overslapen voor je examen. Je kan met de auto  de linkse weg nemen, die uitkomt in een donker bos in the middle of nowhere.  Je had toch beter de rechtste weg genomen. God weet wat daar op je wacht. Je had beter niet naar je GPS geluisterd. Je kan het verkeerde kapsel kiezen en de komende vier weken met poedelhaar door de straten paraderen. Je kan het verkeerde liefje kiezen, ze bleek blijkbaar toch maar een zaag na de tweede date. Je kan natuurlijk ook de verkeerde richting kiezen op school en zo een jaar van je leven verspillen. En in de liefde, daarin zijn verkeerde keuzes oneindig. Als je verkeerde keuzes tot daartoe reiken heb je nog geluk.

Het gaat pas mis  als die keuzes domme, ondoordachte keuzes worden. Stel dat je de verkeerde vrienden kiest, de weg wegraakt door alle psychedelica die je pad kruist. Uiteindelijk geen hand meer voor ogen ziet en je steeds maar verder die eindeloze spiraal van vergetelheid indraait. Het gaat al helemaal verkeerd als je dan nog denkt dat er niets aan de hand is. Je denkt dat dit de normale manier van doen is. Je vat het niet dat het probleem bij jou ligt.

Er stelt je niemand voor om die keuzes te maken, je hebt je eigen lot in je handen. Je bent verantwoordelijk voor de keuzes die je maakt. Wie zn gat verbrand moet op de blaren zitten hebben ze mij altijd verteld. Het probleem escaleert steeds meer als je er helemaal niets aan wilt doen.

En er zijn gevolgen, die zijn er zeker. Van A tot Z. Van huisarrest tot taakstraf. Je moet jezelf behoeden voor de keuzes die je maakt. Twee keer nadenken voor je een beslissing maakt. Je tong tien keer omdraaien voor je iets zegt. Voor je iets zegt dat je niet meent, en zeker voor je iets zegt dat niets in handen heeft van de waarheid. Voor je het weet is het te laat. Voor je het weet heb je geen helpende hand meer die naar je toereikt. Gewoonweg omdat jij de touwtjes hebt doorknipt. Je zaait enkel nog teleurstelling en achterdocht. De oorzaak van je agressiviteit al helemaal vergeten, door jou dan in ieder geval. En laten we dan niet vergeten dat alles doordrongen is met naïviteit van de mensen die dachten dat het ergste voorbij was. Maar het ergste, dat moet nog komen.

Het ontgaat me , de reden waarom mensen zo veel verkeerde keuzes maken in een korte tijd.

Pauzeren

15 Jan

pauzeren.. als in: ‘je leven op pauze zetten.’

Ik heb nogal last van uitstelgedrag, maar dan op vlak van je leven.

alles uitstellen en wachten tot je leven begint.

Enkele voorbeelden

Ik wacht om nog twee jaar op reis te gaan naar New York. Om diverse redenen dan wel, dus ik weet niet echt als het er dan ook tot doet. Ik wacht tot mijn compagnion 21 is en we de b ars kunnen onveilig maken. Ik wacht, zodat ik wat geld heb ingezameld, Ik wacht… maar wat doe ik ondertussen, niet meer op reis gaan?  Uitstellen tot twee jaar.. tja wat doe ik ondertussen. Waarschijnlijk binnen zoveel tijd komt het er niet meer van.

Ik wacht… tot jij veranderd van mening, tot je in ziet wat voor betekenis alles heeft, tot je beseft dat niemand het anders het beter zal doen. Ik wacht tot het duidelijk zou zijn dat ik me niet vergist heb in wie je echt bent. Maar wat doe ik ondertussen?

Ik wacht… tot ik je ben vergeten, tot liedjes me niets meer zeggen, en ik niet meer weet  hoe je stem klinkt. Maar wat doe ik ondertussen?

Ik wacht… tot de toekomst er rooskleuriger uitziet, ruzies zijn bijgelegd of verwaterd.  Wachten tot iedereen weet wat hij of zij  wil in het leven, want geloof het of niet, het heeft ook invloed op mij.

Ik wacht tot ik zoveel kilo afgevallen ben ,die nieuwe schoenen heb gekocht en jij eens de eerste stap zet. En vooral wachten tot dat ik  zoveel dingen kan doen die nu niet kunnen, aangezien ik in den blok zit.

Na verloop van tijd, doe je niet anders meer dan wachten.Spannende dingen gaan je voorbij, leuke momenten, tot je dan eindelijk beseft dat je een beetje tijd verspilt hebt. Het is net alsof  morgen misschien het gras groener zou zijn, je school interessanter, je kast zou uitpuilen van de designerkledij. Wachten tot alles makkelijker word en je niet meer uren moet studeren tot je iets in je hoofd krijgt. Ja mensen, de concentratie is ver zoek. Natuurlijk kom je dan op een punt met de vraag: ” Is dit het dan? ” Het leventje waar ik altijd van heb gedroomd – Ik denk dat velen toch eerst eens goed zouden nadenken als ze sommige dingen niet anders hadden willen doen. Ik bedoel dan ook dat je vergeet te leven en alles word gecontroleerd door anderen. Een wijs persoon vertelde me ooit:” Laat u leven nie leven, leef zelve”. Hoe ondoordacht dat alles toen ook leek. Uiteindelijk gaat er dan  een lichtje branden , na jaren verkondigd te hebben dat je je leven niet lààt leven, maar werkelijk ook zelf je leven leeft.

Het jammere is natuurlijk dat je maar weinig bereikt met wachten. Alsof er nu echt zoveel zou veranderen door een nachtje er over te slapen. In sommige situaties kan je je behoeden van ondoordachte keuzes. Maar in andere situaties is het pure tijdverspilling. Ik zet mn leven niet meer op pauze. Niet meer.

kieskeurig

14 Jan

Ik geef het toe,

ik ben kieskeurig,

ik geef het toe.

En nog geen klein beetje, en op meerdere vlakken dan nog wel.

Ik ben kieskeurig op vlak van eten, kleding, muziek, uitgaan, en niet te vergeten mannen.

Dat laatste kan zo zn possitieve en negatieve kanten hebben.

Positief:

– Ik zal het dan ook nooit meemaken dat iemand in een relatie anders blijkt te zijn dan dat ik eerst dacht.

Negatief:

– Je moet heel ver zoeken vooraleer je iemand vind die aan alle puntjes van je lijstje voldoet.

Ik hou niet van groentjes, ik eet geen spruitjes, witloof, boontjes, rode kool enz. Ik vind alleen  maar rode snoepjes lekker. Ik lust geen pizza wan er zit daar kaas op. Maar ik lust wel lasagna , waar uiteraard ook kaas op zit. Ik eet alleen maar paprika en zoute chips. Ik lust helemaal niets van al die receptjes die Lesley Anne Poppe prijst in “Komen eten”. Ik wil helemaal geen eten van de traiteur met de feestdagen, ik wil niets speciaals enkel fondue of gourmet. Ik bestel altijd hetzelfde op restaurent. Ik sta helemaal niet open voor een nieuwe keuken. Maarja het word je met de paplepel in de mond gegeven. Daarom ben ik nu ook zo kieskeurig inzake eten.

Ik hou niet van rokken, dingen met bloemetjes, stripperpumps, haarbanden, diadeems, hoge taille rokken, riemen, beenwarmers over een broek, kousen in sandalen, zwart doorzichtige nylonkoussen op flashy kleedjes. Ik hou niet van platte schoenen, ookal kan het niet anders dan ze te dragen overdag.

Ik ben een commerciële ziel. Ik vind helemaal niets aan jullie alternatieve muzieksmaak. Ookal had ik er vroeger alle oren na. Je zou eerder denken dat ik meega in de kudde. Maar raar genoeg  is dat niet zo. Omdat jullie dat allemaal goed vinden, sla ik een zijstraatje in. Ik hou niet van afterclubs, alleen maar als ze zich in Portugal bevinden en iets weg hebben van een vlaamse film (loft).  Nee er vallen daar geen doden, Maar ze kennen daar geen fruitsap , en de club heet dan ook ‘the loft’. Als de muziek me niet intersseert wil ik naar ergens anders. Je kunt zeggen dat ik altijd mn zin wil. Maar dat is nu ook helemaaaaaaal niet waar. Of toch een beetje. Ik zei het je toch, ik wil je mn mening opdringen. Ik hou niet van festivals. Het enige wat ik ooit heb meegemaakt is graspop. Maar dat was dan ook de leukste drie dagen van 2006. Nu hou ik al lang niet meer van dat soort muziek.

Ik ga niet graag op café in het weekend, Ik ga liever naar discotheken, maar in de week ben ik wel niet weg teslaan van café. Ik zit liefst aan de toog. Die tafel is toch maar een barrière tussen ons. Ik vind het niet leuk in de Kokorico te vertoeven als er veel te veel volk is. Ik vind het niet leuk als ik niet kan dansen. En geef toe, je hebt maar weinig plaats als mensen alsmaar tegen je lopen.

Ik ben kieskeurig inzake mannen. Uiterlijk geeft voor mij de doorslag , dat is misschien gemeen, dat had je misschien niet verwacht. Maar ik ga er dan ook niet over liegen, niet dat ik er trots op ben ofzo. Ik kijk altijd boos. Naar alles en iedereen, het is mn bedoeling niet, het is gewoon mijn standaard gezicht. Als je dan toevallig even lachtte en ik vond er zo al niets aan, dan was dat dan mooi meegenomen. Ik hou niet van moeder’s-kindjes maar wel van fils de papa’s.  Ik val niet op de lieve zachte man, te wenig spanning , te braaf.  Het verveelt al snel. Heet je: Arthur, Huub, Jef, Jos, Jean , .. vergeet het dan al maar.  Je hebt je naam niet zelf gekozen, maar het is ook niet leuk om te zeggen: Jef komt slapen vanavond?  Ookal wil ik wel iemand die lief , zachtaardig, knap, eerlijk, vriendelijk, ambitieus,trouw,genereus en een  feestbeest, … is. In de werkelijkheid, kom je altijd bedrogen uit. Ze zijn moeilijk te vinden die personen. En je betrapt jezelf er dan steeds op , toch weer op de verkeerde te zijn gevallen. De persoon die je hart in vuur in vlam zet, maar helemaal niets van je hele lijstje op zijn palmares heeft staan.

Je blijkt achteraf helemaal niet zo kieskeurig, of dan toch niet op liefdesvlak. Moeten we nu kieskeurig zijn, of niet? Het eeuwige dillema.