het verplichte nummertje.

24 Dec

Oh Christmas,the most wonderfull time of the year.

Ik hoopte dat je enig sarcasme in mijn ‘stem’ ontdekte.
Ik vind namelijk helemaal niet dat kerst de leukste tijd is van het jaar. Je krijgt cadeautjes, uiteraard.
Maar die krijg je ook met Nieuwjaar, je verjaardag, sommige met Valentijn ( ookal vind ik dat een belachelijk sentimenteel gedoe, wat waarschijnlijk meer zegt over mijn “status” dan over die ‘feest’dag.
Niet te vergeten wat chocolad met Pasen en met Sinterklaas. Who needs kerstmis, genoeg cadeautjes toch.
Een witte kerst. Ik kan me moeilijk nog herinneren wanneer het nog een witte Kerst was, of oja, was dat vorig jaar?
Maar ik moet zeggen zeggen, het vergt heel wat moeite en discipline om een overtuigende acteerprestatie neer te zetten en te doen alsof je echt blij bent met de ” 100 beste Shlagerhits “.
Het is een verplicht nummertje, Iedereen doet alsof ze blij zij om deze avond samen door te brengen.
Maar Ik denk dat er wel meer van ons denken “Geef mij nog nen apperetief en zwijg”.
Niet dat ik menige conversatie niet kan appreciëren, maar als je helemaal niet gewend bent om uren door te brengen aan een stuk, dan kan het toch we enige moeite vergen.
Na de hoeveelste vraag over wanneer je je eindelijk eens een lief gaat zoeken en waarom je je niet eens een nieuwe vakantiejob gaat zoeken ( halloo? het is blok? ) ben je eigenlijk alleen nog nieuwsgierig naar wat er nu weer tussen je tanden zit na dat “lekker voorgerechje’.
Je kan moeilijk je bord laten staan (je lust helemaal geen garnaalcocktail, waardoor je bijgevolg kotsend boven de wc hangt en iedereen zit te fluisteren dat je teveel gedronken hebt.) Oh ik zie er al naar uit.
Maar goed, ik zal nog een stukje kerststronk eten ( al jaren hetzelfde dessert, maar niemand eet het eigenlijk graag)
Weten ze dan geen andere onderwerpen over te praten ? “Oja , wat doe je nu weer op school, was die richting niet te moeilijk voor jou? ” Iedereen zit ongemakkelijk elkaar aan te staren, terwijl het ene iet wat jongere lid van de familie begint te huilen omdat hij niet zijn cadeautje mag opendoen voor het voorgerecht.
De essentie trouwens van Kerst , is volledig verloren gegaan. Maar niet echt dat daar nog iemand om geeft.
Who cares dat er een kindje is geboren, gebeurd iedere dag hoor.
En dat dat kindje de meest lelijke naam ter wereld heeft en daar dan nog terecht gekomen is zonder enige bevruchting..
Hoe doen ze dat in hemelsnaam? Het zal je maar overkomen, ter wereld komen terwijl een os en een ander gek beest je staat aan te staren. Om nog maar te zwijgen over dat stro dat prikt in je kont.
Geen haan dat daar naar kraait. Niet dat ik me daar echt aan stoor. Maar goed. Eens ongemakkelijke situatie, altijd ongemakkelijke situatie.
Het verplichte nummertje, Ik zie er al naar uit, Christmas, the most depressing time of the year.

Advertisements

ANNA necklace

1 Nov
ANNA necklace

ANNA necklace (see more brass necklaces)

Lipsy Statement Cluster Choker Necklace – Lipsy

1 Nov
Lipsy Statement Cluster Choker Necklace - Lipsy

Lipsy Statement Cluster Choker Necklace – Lipsy (clipped to polyvore.com)

touch of versace

23 Oct
touch of versace

H M knee length dress
pressdesign2011.hm.com

H&m shoes
pressdesign2011.hm.com

H M flower jewelry
pressdesign2011.hm.com

H M floral jewelry
pressdesign2011.hm.com

H&M gold tone earrings
pressdesign2011.hm.com

Background
pressdesign2011.hm.com

tijd

16 Oct

Oh wat een tijdverspilling, oh hoe nutteloos.

Ik voel me vooral  niet zoals meneer konijn in Alice in Wonderland. In plaats van te laat, schreeuw ik ” te veel tijd ! te veel tijd !’

Oh wat is dit saai. Oh wat is dit vreemd.

Ik heb tijd teveel, verdiep me in nieuwe dingen, verdiep me in de boeken, van schrijvers die ik nooit zou gelezen hebben. Ik verdiep me in talen, die ik nog lang niet moet kennen. Ik vul pagina 126 van mijn verhaal. Oh wat gaat dat snel.

Oh straks heb ik tijd tekort.

Je travaille pour les prunes.

16 Sep

Je kan je nog zo goed voorbereiden, je voelt je nooit precies zoals je gedacht had, en de emotionele gevolgen zijn moeilijk in te schatten.

Het ergste voorzien, maar voorkomen is zo goed als onmogelijk. Het kwaad is geschied.

En de ontgoocheling, die is erger dan verwacht, het zoeken naar nieuwe doelen, nieuwe beginnen, nieuwe einden. Maar vooral een nieuwe start. Je vraagt je af als het allemaal wel waard is, maar als het te maken heeft met hoe je leven zal ingedeeld zijn de rest van je leven, dan mag het al lang geen dillema meer zijn.

 

Blijkbaar onthoud ik maar weinig uit het boek “thematische woordenschat” van Frans. Maar als er één iets is wat ik me herinner, dan is het wel het zinnetje:” Je travaille pour le prunes “, wat wil zeggen= ” Ik werk voor niets. ” En dat is volledig hoe je op dit moment mijn gedachten zou kunnen beschrijven. In plaats van drie maanden vakantie. Heb je er maar een maand en een half. Een maand studeren in de vakantie  is geen pretje, en dat kunnen velen waarschijnlijk beamen. Het is gewoon ontmoedigend, als je werk voor niets blijkt te zijn. Niets is veel gezegd. Maar ik deel je oprecht mee dat ik het ten zeerste jammer vind, dat ik een jaar zonder schrijven ( in klasverband ) tegemoetga  al zijn nieuwsberichten niet mijn favoriete bezigheid. Ik zag uit naar het creatieve schrijven, print en lifestyle. Je doet wat je kan, maar soms blijkt het een  kruispunt. Een moment voor keuzes te maken. Ga je door of geef je op? Al doe ik er vijf jaar over, journaliste word ik toch. Uiteindelijk word werken beloond, hoop ik dan toch.

Dit jaar wordt anders, ik ga voor niets minder van eerste zit, een nieuwe start, op alle vlakken.

zielentroost

13 Sep
De wet van de sterkste, dag in dag uit ,
 dagen mensen elkaar uit met hun rauwe stukken
vlees in hun bek,graaiend naar de ander.
Ze willen een deeltje van de verworven winst van de ander.
Als een leeuw die met veel arrogantie,
 de fierheid van het leiderschap wil behouden,
 de macht, die goudenglorie macht.
Zo kijk je rond met holle ogen, leegtes,
 dieptes van zielentroost ,
 donkerblauwe amandelvormige ogen,
met een glinstertje kwaad.
Je sluit je hart, 
voor alles wat komen zou en jammer genoeg geleden was.
 harteloze woorden met bedoeling je hart te doorboren,
die glijden langzaam jou
klevend, met een beetje pritt-lijm , 
niet blijvend, oh nee.
jij weet beter.